Battle of the blogs

Ik ging het niet meer doen, me inschrijven voor een wedstrijd.
Ook manlief rolde ostentatief met zijn ogen toen ik vertelde dat ik het toch weer deed.
Gewoon omdat hij weet dat de overdreven perfectionist die ik ben, dan nog eens extra zijn best doet om de bovenhand te halen ;-).
Begrijp me niet verkeerd, ik was wél ongelofelijk blij te horen dat ik bij de 10 geselecteerde blogsters was voor de tweede editie van Battle of the blogs, georganiseerd door Deborah van Cas&Nina.
Voor ronde 1 maakte ze een selectie uit haar aanbod stoffen, wij mochten onze voorkeur aanduiden en iedereen kreeg 1 meter stof waar we mee aan de slag mochten.
Verder geen opgelegde regels, carte blanche als het ware.
Er ging hier heel wat denkwerk aan vooraf maar onlangs liet Sterre heel subtiel (not!) vallen dat ze toch een nieuw jasje kon gebruiken.
Het kind had nog gelijk ook dus een jasje zou het worden :-).

Et voila!

Heel trendgevoelig ben ik niet, ik maak gewoon waar ik zin in heb, maar de bomberjasjeshype vind ik wel heel erg plezant.

Ik koos voor een model uit Ottobre en deed wat knip en plakwerk aan de schouders, ik wilde er graag een accent inleggen van een stofje dat hier nog in de kast lag, eentje dat wonderwel past bij deze parel van Monaluna.

Kant is het niet echt, maar het lijkt erop, en er zitten bolletjes in, waardoor het dus mooi aansluit bij het hoofdstofje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jullie weten het misschien wel, maar ik ben echt een ‘sucker’ voor volledige looks.
Daarmee bedoel ik dat ik moeilijk kan stoppen na 1 stuk, ik wil er dan zoveel mogelijk passende dingen bijmaken.
Ook deze keer deed ik dat.
Bovenop het jasje naaide ik een toffe pet en een romantisch rokje uit het kanten stofje.
Zo kies ik alweer resoluut voor lieflijk stoer, iets wat mijn dochter wel staat.
Ze is een kwajongen tot in haar teentjes maar kan oh zo lief zijn ;-).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto’s maken deden we deze keer aan de molen in Olen.
Grappig, want het rijmt nog ook ;-).
Een prachtige plaats waar het eerste lentezonnetje zorgt voor een wei vol madeliefjes en een weids uitzicht, 1 van mijn favoriete plekjes hier.
Ik nam er dan ook heel wat en kiezen ging me niet echt goed af, dus spam away!

 

 

Sterre vind foto’s maken trouwens kei plezant.

Ze mag dan gekjes doen, lopen, springen, zingen… en ze laat mama maar doen met haar camera, zo maken we er telkens een mama-dochtermoment van, eentje waar kleine zus niet bij is ;-).
De jas is trouwens ook volledig gevoerd, wat wel nodig is voor een typisch Belgische lente.
Ik vond nog een perfect stofje in de kast, een sweaterstof met glitterananasjes.

Het is niet de eerste keer dat ik een jas voer met sweaterstof, hier deed ik het al eerder, en het resultaat is top, lekker warm en geen versteviging nodig.

De pet kreeg dezelfde binnenkant als het jasje en deed na de eerst gemaakte foto’s dienst als bloemetjesvanger.

Er werden er heel wat geplukt die dag ;-).

Nadien gebruikte ik ze nog om wat detailfoto’s thuis te maken.

 

 

Wat mij vooral blij maakte toen ik alles af had, was de reactie van Sterre.
Haar mondje viel open en haar oogjes twinkelden (het rokje speelt daarin ook een grote rol, haha).
Is dat niet waar we het voor doen dames (en heren)?
Neem ook zeker eens een kijkje op de blog van Cas&Nina, daar kan je alle inzendingen bekijken!
Met de code BATTLE krijg je trouwens 10% korting op alle gebruikte stofjes uit de battle :-).

Bedankt voor deze uitdaging Deborah!

Patroon jas: aangepast patroon uit Ottobre 3/2016
Patroon pet: The cadet cap, gratis patroon
Stof jasje: Skipping stones, Monaluna (Cas&Nina) – Witte kantachtige stof (Ikea)
Glitterelastiek: Veritas

Groetjes, Isabel

Jullie reacties maken me altijd blij!

Louisa Love

Ja, het gebeurt regelmatig dezer dagen, een coup de foudre wanneer ik een nieuw naaipatroontje zie, en zo ging het ook met de Louisa jas van Compagnie M.
Bij het zien van de allereerste fotootjes wist ik het, deze jas moet Sterre hebben voor de winter.
Geduldig wachtte ik de release af en de rest is geschiedenis want ondertussen hangt de jas hier te pronken én werd hij ook al met veel enthousiasme gedragen.
Het stofje dat ik gebruikte is een ‘specialleke’, een folietje als het ware.
Want we trokken met de dames van de naailes naar de Belmode Fashion days in Antwerpen, waar je pareltjes van stof op de kop kan tikken van Belgische modeontwerpers.
De eerste verkoop die we binnenstapten was die van Dries Van Noten.
Het was daar dat vriendin Sofie de gebruikte stof uit de rekken plukte en suggereerde dat deze wel heel mooi was.
En groot gelijk had ze, het was helemaal mijn ding!
Snel koos ik er een prachtige gewatteerde en gesatineerde voering bij en de Louisa jas was geboren, in mijn hoofd dan alvast :-).
Deze week raapte ik voldoende energie bij elkaar om eindelijk in de niet al te goedkope stof te knippen, met een bang hartje, dat wel,

maar ik ben ongelofelijk tevreden van het resultaat.

 

Het was eventjes zoeken naar de juiste plaatsing van de patroondelen want dit was een paneelstofje en ik wilde zoveel mogelijk van de bloemen verwerken in de jas.
Dat lukte me dus volledig op het achterpand, een deel op de zak vooraan en ik appliqueerde ook 1 van de bloemen op het voorpand voor een extra touch.
Dat was mijn eerste keer en ik vind het best goed gelukt, oef :-).

 

Het patroon voorziet in verschillende opties om je jas extra speciaal te maken, ik koos resoluut voor de tulpkraag, zo mooi!
Het jurkje in deze blogpost werd gemaakt van een stofje van Mon Depot.
Toen ik mijn bestelling toekreeg, zag ik dat Katelijne wat leuke extraatjes in mijn pakje stak.
Eentje daarvan was deze ‘Diva-pin’, ideaal om de jas wat te pimpen.
De werkbeschrijving had ik echt wel nodig, vooral bij het inzetten van de rits.
Ik deed blindelings wat de handleiding zei, zonder eigenlijk te weten hoe het resultaat er zou uitzien.
De rits zit er op een professionele manier ingewerkt, helemaal fan van deze werkwijze!

Je ziet het al, aan de binnenzijde deed ik nog iets extra.
Ik naaide een stukje stof tegen de voering, zoals je wel eens meer ziet bij winkelgekochte stuks en daar mocht Sterre zelf haar naam opschrijven.
Mijn 5-jarige is net de letters aan het leren dus het leek me superleuk om haar eigen handtekening toe te voegen aan een jas die ik met veel liefde voor haar maakte.

Tijdens het naaien zet ik graag de radio op en liefst ook heel luid zodat ik kan meezingen zonder mezelf te moeten horen, haha!
De jas was bijna af toen er een liedje van Marco Borsato weerklonk, op het eerste gehoor niet mijn favoriete Nederlandse zanger, maar dat liedje, dat greep me gewoonweg naar de keel.
Het liedje bleek ‘Dochters’ te heten en vertelt heel mooi dat hoe groot je dochter(s) ook wordt/worden, in je ogen blijven ze altijd je kleine meid(en).
Meer en meer voel ik dat Sterre echt groot wordt en me minder nodig heeft.
Hoewel ik ongelofelijk trots ben op haar, toch ben ik daar niet helemaal klaar voor, maar de tijd zal me ongetwijfeld leren om haar stilaan los te laten.

Maar goed, terug naar de jas :-).
Typisch voor de Louisa zijn de zakken vooraan, en die werkte ik dan ook af met bijpassende paspel om ze extra in de verf te zetten.

 

 

De fotootjes namen we vandaag, in het zalige herfstzonnetje aan het water vlak bij ons thuis.
1 van mijn favoriete plekjes om te vertoeven.
Bereid je alvast voor op nog wat fotospam :-).

 

Mijn patroonkast is echt een topper rijker!
Binnenkort mag ik ze allemaal mooi ordenen want ja, onze grote zolder wordt mijn eigenste naaikamer, een plekje waar alle stoffen hun plaatsje gaan krijgen, samen met alle boeken, patronen, machines, enz.
Joepie!
Veel groetjes,
Isabel
Jullie reacties maken me altijd blij!