Sienna jurk – een nieuwe liefde

Ik naaide ze nog nooit, de Sienna jurk van La Maison Victor, hoewel ze al verscheen in de eerste editie van 2016.
Onlangs zag ik ergens, ik weet echter niet meer waar, enkele prachtexemplaren verschijnen.
Reden te meer om mijn magazine uit de kast te halen, het patroon over te nemen en te starten met knippen.
Niet 1 keer, neen, maar 2 keer knipte ik de jurk uit leuke kleurtjes tricot.
Nu moet je weten, ik ben absoluut geen tricot fan.
Gewoon omdat mijn naaimachine er maar niet mee bevriend raakt, of toch niet op de manier waarop ik het zou willen.
Ik heb namelijk geen boventransport en dat is ook niet verkrijgbaar voor mijn naaimachine.
Je kan uiteraard de jurken ook op de overlock maken, maar het resultaat is dan niet precies genoeg naar mijn zin en de naden niet strak genoeg.
Tja, ik ben soms mijn eigen ergste vijand als het daarop aankomt ;-).
Tijdens de start van de wintersolden, kocht ik tegen beter weten in enkele meters tricot in kei leuke kleurtjes, ik kon die gewoon niet laten liggen.
Ik geef toe, ik kocht ze ook omdat er vermeld werd dat het ging om iets dikkere tricot en ik was zo blij toen ik hem in handen kreeg.
Niet alleen een beetje dikker, dus beter handelbaar onder de machine, maar ook iets vormvaster.
Ok, dus, ik knipte twee Sienna’s uit deze tricot, naaide ze vlot in elkaar op de naaimachine (afwerking op de overlock) en ze zitten dan ook nog eens als gegoten.
Je wil niet weten hoe content ik was 😉
De eerste jurk werd een simpele éénkleurige versie, perfect om te combineren met haar nieuwe kniekousjes.
De mouwtjes zorgen ervoor dat deze jurk ideaal is voor de vroege lente, geen cardigan nodig, lekker handig.
Zeg nu zelf, die rugsluiting is toch een prachtig detail!
Een split van middenrug tot boven die je sluit met een mooie strik, dat geeft het toch dat tikkeltje extra.
Ik koos voor een strikje in dezelfde kleur als de jurk maar ook een contrasterend lint werkt wonderwel.
Ik hoefde, zoals eerder vermeld, niets aan te passen aan het patroon qua pasvorm.
Ik maakte maatje 122/128 voor Sterre, haar confectiemaat en ook haar maat bij de meeste naaipatronen.
Enkel voor de lengte moet ik teruggrijpen naar maatje 116 maar da’s makkelijk aangepast natuurlijk.

Sterre geeft zelf graag input als we fotootjes maken.
Zelf mag ik geen hoge hakken meer dragen maar zij draagt ze des te liever 😉
Voor Sienna – part 2 werden twee snoepkleurtjes gecombineerd met een speels resultaat, helemaal iets voor Sterre.
Dezelfde kniekousjes en haar gouden All Stars zie ik er graag bij.

Hier geen lintje in dezelfde kleur maar in zachtblauw, én gerecycleerd.
Kennen jullie de stofpakketjes van Mondepot?
Die zijn steeds voorzien van een mooi lintje errond, dit is er eentje van ;-).
Ook dit hoort bij onze fotoshoots, gekke bekken trekken en uitleven voor de camera, moet kunnen ;-).
Omdat ik van elk stofje 75cm of 1 meter kocht, had ik nog stof over om ook kleine zus enkele nieuwe jurkjes kadoo te doen.
Geen Sienna’s voor haar maar eentje dat ik zelf tekende, heel simpel maar met veel variatiemogelijkheden.

 

Patroon jurkjes Sterre: Sienna jurk – La Maison Victor
Patroon jurkjes Nova: zelfgetekend
Stofjes: muntgroene, zalmroze en gele vormvaste tricot – Babarum
Kniekousjes: Aliexpress
Schoentjes: Brantano
Vorige week werd ook de selectie bekend gemaakt voor de ‘Battle of the blogs – editite 2’, georganiseerd door Cas&Nina.
Heel groot was mijn blijdschap dat ik, samen met 9 andere blogsters, mag deelnemen.
Gaan jullie meekijken?
Groetjes, Isabel
Altijd blij met jullie reacties!

Feesten in Eden

De jurk waarin ik oudejaarsavond wilde vieren hing al een tijdje afgewerkt klaar.
Alleen, ik voelde me er niet goed in, de jurk was amper groot genoeg en knelde helemaal.
Na mijn bevalling van Nova in april verloor ik wel enkele kilo’s maar lang niet allemaal.
Tel daar nog de kilo’s bij die ik aankwam door een aanslepende vruchtbaarheidsbehandeling en je komt uit bij iemand die niet goed meer in haar vel zat.
Ik denk dat het daardoor was dat ik mezelf een beetje verloor in het snoepen, heel veel snoepen zonder maat te kennen, zonder controle.
Maar dan opeens komt het heel hard binnen, Isabel, je hebt jezelf helemaal laten gaan, kop op en doe er iets aan.
Dus ik maakte een afspraak met mezelf:
vanaf 1 december tot en met het eerste kerstfeestje, traditioneel op 24 december, zou ik vasten.
Gewoon om me weer beter en fitter te voelen en eventueel enkele kilootjes kwijt te spelen.
Die vastenperiode hield voor mij het volgende in:
’s morgens 1 kommetje granola met sinaasappelsap – 4 stukken fruit als tussendoortjes – ’s middags en ’s avonds verse soep met toast en eventueel wat magere kaas erbij.
Trouwens, dit was niet de eerste keer dat ik besloot te vasten, 9 jaar geleden hielp het me om 10kg te verliezen, toen liet mijn gezondheid nog toe het te combineren met intensief sporten.
Deze keer verloor ik in die dikke drie weken 7kg en anderhalve kledingmaat!
Zo trots dat ik ben op mezelf want ik zit een stuk beter in mijn vel.
Ja, ik weet het wel, vanaf je terug normaal eet kom je terug bij.
Uit ervaring reken ik op een kilo of twee en da’s best ok.
Maar dan zal ik het buitensporig snoepen ook moeten laten ;-).
Daarbovenop pastte ik nu wél mooi in mijn eindejaarsoutfit, de Eden jurk uit La Maison Victor.
En de riem die ik kocht, kreeg ik nu wel dicht zonder mijn buik helemaal te moeten intrekken 😉
Normaal gezien is de ruguitsnijding nog een stukje dieper en zijn er knoopjes voorzien.
Die liet ik weg en ik verhoogde de uitsnijding.
De stof koos ik uit de prachtige collectie van Galleryfabrics.
Het is een mooie dikkere tricot met gouden accenten, perfect voor de feestdagen.
Neem zeker eens een kijkje in het uitgebreide stoffenaanbod van Ann, ze heeft niet alleen de allermooiste Art Gallery stofjes in haar collectie, ook de stoffen van La Maison Victor, See you at six en veel meer.
De accessoires komen allemaal van Veritas, da’s toch echt de styling hemel he, voor elke outfit vind je wel de gepaste stuks om je outfit te pimpen.
Ik koos deze jurk omdat ze lekker zwierig is en daar hou ik wel van.
Een extraatje, ze is heel simpel om te maken en zit supersnel in elkaar!
Wat ik steeds doe bij dit soort jurken is de zomen met de hand naaien, dat geeft zo’n mooi en net resultaat, daar houdt een controlefreak als ik wel van ;-).
Ook het halsbeleg naaide ik vast met een blinde steek, zo blijft het beleg mooi plat en komt het zeker niet piepen.
Al jarenlang vieren wij oudjaar met een bevriend koppel, zij was mijn beste vriendin op de middelbare school, we trouwden in hetzelfde jaar en ook onze kindjes zijn op 3 weken na even oud.
Ook tussen onze mannen klikt het helemaal, meer hebben wij niet nodig om een topavond te beleven.

Patroon: Eden jurk – La Maison Victor
Stof: blauw/gouden tricot – Galleryfabrics
Accessoires: Veritas
Schoenen: Brantano
Hopelijk beleven jullie ook een fantastisch oudejaar!
Veel groetjes,
Isabel
Altijd blij met jullie reacties!

Als mama nog eens buiten mag

Als mama nog eens buiten mag, dan toch liefst in een nieuwe outfit, nietwaar :-).
Met andere woorden, het werd dringend tijd om de eigen kleerkast nog eens aan te vullen.
Ik beloofde mezelf namelijk dat ik deze winter zou proberen (bijna) al mijn kledingstukken zelf te maken en buiten wat nieuwe jeansbroeken gerekend, lukt het voorlopig aardig.
Bij een bezoekje aan Ann van Galleryfabrics kreeg ik een kleine glimp te zien van enkele nieuwe stoffen in haar aanbod.
Eentje daarvan was een prachtige donkerblauwe plissé stof, nu trouwens terug te vinden in de nieuwe editie van La Maison Victor.
Instant ging ik door de knieën en bestelde.
Omdat eentje eigenlijk geentje is, vroeg ik Ann om een bijpassende stof voor te stellen zodat ik meteen een hele outfit bij elkaar kon naaien.
En of ze geslaagd is in haar missie!

Van de plisséstof maakte ik een eenvoudige a-lijn rok aan gouden glitterelastiek.
Voor het bovenstuk koos ik een model uit de nieuwe La Maison Victor, de Stella top, snel en makkelijk!
Het bewijs dat een outfit voor jezelf naaien helemaal niet moeilijk hoeft te zijn met ingewikkelde patronen en pasvormen.
Pas op, die staan ook nog op mijn to-do lijstje maar daar ga ik eerst nog even wat meer lessen voor volgen ;-).
Eerst wilde ik een voering voorzien in de rok, uit vrees dat de stof te doorschijnend zou zijn.
Echter, na het zien van een aflevering Jani, waar toevallig een gelijkaardige rok aan bod kwam zonder onderrok, liet ik de voering weg.
Leve Jani 😉
Lekker feestelijk die top, er liggen nog enkele geknipte exemplaren klaar en met de plooitjes valt nog uitgebreid te experimenteren.
Verder combineerde ik met mijn gouden schoentjes (waar ik zooo verliefd op ben) en donkerblauwe beenwarmers.
Zo wordt het geheel niet te gekleed, helemaal mijn stijl.
Vorig weekend werd de outfit al 2 keer uit de kast gehaald, helemaal fan van deze prachtstofjes ;-).
Patroon rok: a-lijn op elastiek
Patroon bloesje: Stella top (La Maison Victor 6/2016)
Stoffen: blauwe plissé (Galleryfabrics) – oranje viscose (Galleryfabrics)
Beenwarmers: Veritas
Schoenen: Brantano
Veel groetjes, Isabel
Altijd blij met jullie reacties!

Wintercandypret

Die Candy jurk van La Maison Victor, da’s ondertussen een echte klassieker geworden in het naailandschap van de laatste jaren.
Ook ik kon enkele maanden geleden niet weerstaan aan de drang om het patroontje toe te voegen aan mijn reeds uitgebreide collectie.
Mijn eerste Candy avontuur kan je hier nog eens nalezen.
Nadien volgden nog verschillende jurkjes die de blog niet haalden.
Hoewel het eigenlijk bedoeld is als lente/zomerjurkje kan je het heel makkelijk aanpassen naar een herft/winterversie, zo kan je het patroon het hele jaar door bovenop je stapel laten liggen en blijven variëren.
Eindelijk vond ik de tijd en de energie om te starten.
De eerste winterversie kreeg lange mouwtjes, lekker warm en er hoeft geen vestje meer overheen.
Ik vond nog een leuke strijkapplicatie van Veritas in de kast, ideaal om deze Candy op te fleuren.
Kleine pareltjes aan het striklint maken dit jurkje helemaal af.
Stof: blauwgroene punta di roma / glittersweat mouwen (Veritas)
Ik was echter nog niet klaar met winterklaar maken van de Candy.
Buiten de lange mouwtjes, koos ik bij de volgende versie ook voor een kap, lekker casual.
Ook dat was geen moeilijk ingreep, eventjes zoeken op Pinterest en je krijgt verschillende werkwijzes om een kap aan een kledingstuk toe te voegen.
Hier kan je kijken hoe ik het deed.
Soms vergeet ik hoe schattig onze grote meid toch is…

Stof: brushed french terry (Miss Anaïs)
Ook zin om een wintercandy te maken?
Hieronder een klein overzicht hoe je de mouwen kan verlengen.
Ik vertrok van de originele mouwtjes zonder naadwaarde.
In plaats van de originele zijnaden gewoon door te trekken, maakte ik de hoek iets minder scherp door 1cm naar binnen te meten aan beide hoeken.
(anders zouden de mouwen onderaan te smal worden)
Vanuit dat punt trok ik een lijn door de originele hoek van de zoom tot ik de gewenste lengte bereikte.
Nog naadwaarde aantekenen en je hebt het patroondeel voor de lange mouwen :-).
Veel naaiplezier!
Groetjes, Isabel
Altijd blij met jullie reacties!

Who remembers Skippy (the bush kangaroo)?

Roept de naam Skippy bij jullie ook een zalig gevoel van nostalgie op?
Of horen jullie het eerder in Keulen donderen?
Skippy is een jeugdserie over een avontuurlijk kangoeroe, een programma dat werd uitgezonden in mijn kinderjaren maar eigenlijk al veel ouder is.
Marie-Paule kon dan ook geen meer toepasselijke naam geven aan haar eerste naaipatroon, een leuk rokje met een kangoeroezak op het voorpand.
Toen ik de naam zag verschijnen, verscheen er dan ook een spontane glimlach op mijn gezicht, terugdenkend aan de veel minder gecompliceerde kinderprogramma’s die ‘in onze tijd’ op tv kwamen in vergelijking met de dag van vandaag.
Met heel veel plezier nam ik deel aan de patroontest, hoewel er van mijn kant niet al teveel opmerkingen gegeven werden.
Ik volgde mooi de maattabel, knipte en naaide maatje 6 jaar voor mijn flinke 5 jarige en het zat al zo goed als gegoten.
Na de testversies volgde dan snel het finale patroon waar ik met heel veel enthousiasme nogmaals mee aan de slag ging.
Je kan trouwens kiezen tussen 2 opties, een versie met opgenaaide kangoeroezak of een versie met verborgen zak, allebei even leuk.
Marie-Paule, je hebt dat geweldig gedaan, dankjewel om je patroon gratis met ons te delen!
Omdat je voor dit rokje weinig stof nodig hebt, dook ik in mijn overvolle restjeskast en koos voor de versie met kangoeroezak een muisgrijze poezentricot als hoofdstof en zwart/wit gestreepte boordstof als zak.
Ondanks dat ik mezelf niet in 1 of andere stijlcategorie kan gieten, weet ik wel dat ik van kleur hou.
Het noodzakelijke streepje daarvan voegde ik toe met een knalblauwe cardigan en bijpassend koordje in de tailleband.

Kniekousjes en boots maken deze look helemaal af ;-).
Patroon: Skippy skirt (So Popo Sew)
Stof: Poezenstof (Stoffenverkoop Kapellen) – zwart/witte boordstof (Miss Anaïs)
Kniekousjes: Kousen en karton
Boots: Zalando
Voor de versie met verborgen zak was de stof snel gekozen.
Ik kreeg een hele tijd geleden van Miss Anaïs een mooi paneeltje van Finch Fabrics, ideaal om te verwerken in het voorpand!
Dankzij de mooie herfstkleuren in het paneel was het ook makkelijk een bijpassende stof te vinden voor het achterpand.
Ik koos een okergele punta di roma voor wat stevigheid.
Oh ja, tricot projectjes omzomen doe ik trouwens steevast met de overlock.
Zoals ik bij de patroontest al vertelde, mijn naaimachine én bijhorende tweelingnaald zijn geen dikke vrienden van tricot, ik zal dus enkel in hoge nood gebruik maken van de tweelingnaald.
Ook zin om nog makkelijker tricot om te zomen?
Neem eens een kijkje bij de overlockles op de blog van Emma en Mona, een aanrader!

Sterre was heel erg blij met haar nieuwe rokjes, misschien omdat ik, geheel toevallig, twee keer koos voor stoffen met dieren.
We hadden ook deze keer veel plezier in het bos, fotootjes nemen tijdens een kleine boswandeling blijkt hier een winnende combinatie (let vooral ook op de stok in haar handjes, die wilde ze niet achterlaten!)
Als je al eens iets las op mijn blog, weet je misschien dat ik hou van afgewerkte looks.
Want ik kan natuurlijk wel een rokje naaien, maar als er dan niets passends in de kast komt, is de kans dat het rokje er terug uitkomt heel erg klein.
Daarom naaide ik een snelklaar sweater, passend op het berenpaneel, en voila, draagklaar die handel ;-).
Voor de mouwboordjes, het halsdetail en de tailleboord gebruikte ik gewoon de verkeerde kant van de stof, bijpassende kleur gegarandeerd op deze manier.
Patroon rokje: Skippy skirt (So Popo Sew) – patroon sweater: Mitch sweater (LMV 5/2016)
Stof rokje: berenpaneel Finch Fabrics (Miss Anaïs) – stof sweater: mosterdgeel breisel (Strass)
Kniekousjes: Kousen en karton
Boots: Zalando

Zin gekregen om ook zo’n kei leuke rokjes te naaien?
Dat kan!
Marie-Paule biedt het patroon van de Skippy skirt (maat 2 tot en met 12 jaar) helemaal gratis aan op haar blog, So Popo Sew, die zowiezo een bezoekje waard is.
Veel groetjes, Isabel
Altijd blij met jullie reacties!

Smile

Soms heb je de tijd om eens stil te staan bij de kleine dingen die je gelukkig maken en die je doen (glim)lachen.
Zoals nu, terwijl ik dit bericht schrijf, ligt kleine Nova vlakbij in haar box te vertellen tegen haar mobielvriendjes en kraait ze van plezier. 
Zo tovert ze onbewust een grote lach op mijn gezicht.
Of Sterre, die op deze 1ste schooldag na de vakantie met veel plezier haar klasje binnenstormt, blij om haar vriendjes en vriendinnetjes terug te zien.
Manlief die eens een uurtje tijd vindt voor zichzelf en zich kan uitleven door te gaan lopen in het bos.
Dat zijn allemaal dingen die me blij maken.
Ook mooie stoffen laten mijn ogen stralen, want stoffen verwerken dat is mijn therapie.
In die paar uurtjes dat ik daarmee kan bezig zijn, denk ik niet bewust aan de altijd aanwezige pijn, maar neemt mijn passie de overhand.
Onlangs droomde ik zelfs over een toestelletje dat ik had gevonden om makkelijker rimpels te leggen in rimpelrokjes, je kan al raden waar ik die dag mee bezig geweest was, haha!
Vorige week gingen wij op bezoek bij een groothandel in damesstoffen.
Wij, dat zijn Sandra en ik, en wat hebben wij onze ogen daar uitgekeken!
Allemaal prachtige crêpes, voiles, breisels, jacquards enzoverder.
Miss Anaïs, het kindje van Sandra, was op zoek naar enkele unieke en kwalitatieve stoffen, 
exclusief voor dames.
En of we ze gevonden hebben!
Meer nog: 
vanaf vandaag tot en met zondag krijg je 15% korting op al deze couturestoffen, zeker een kijkje waard!
Ik kocht er uiteraard ook enkele voor mezelf en een eerste werd ook al verwerkt tot truitje.
Ik koos deze stof omdat ik meteen verliefd werd op de kleuren en het glittertje dat erin zit.
Het werd een truitje met subtiele pofmouwtjes als detail.
Als je mijn blogje regelmatig leest, weet je al wel dat ik niet gauw tevreden ben na 1 stuk.
Want wat is een truitje zonder een broek of rok erbij? 🙂
Al lang had ik mijn oog op een mooie blauwe scuba en die paste dan ook nog eens perfect bij het blauw  van de bloemen.

Ik maakte de Rachel rok uit La Maison Victor.
Omdat de scuba meerekt, liet ik de rits en knopjes achterwege, knipte voor-, en achterpand aan de stofvouw en werkte af met een rolzoom.
Scuba kan je ook onafgewerkt laten maar daar hou ik niet van.
Als je het omzoomt, krijg je dan weer een heel dikke zoom die niet netjes is (bij mij toch niet 😉 ).
Daarom dus de rolzoom, makkelijk en proper!
Bij het passen van het geheel miste ik iets, iets dat het allemaal tot elkaar zou doen 
smelten tot een mooi ensemble.
Sandra kocht ook nog mooie paillettenband om accentjes in kledij te leggen.
Maar ik zou ik niet zijn als ik het voor iets anders zou gebruiken, haha!
Bij mij werd het dus een riem, heel simpel, de twee goede kanten op elkaar stikken en klaar, makkelijker komt het toch niet he.
Ook deze kleur komt terug in het truitje en mijn outfit was helemaal af!
Ik ben er ook best trots op.
Sinds ik thuis zit leef ik in een heel klein wereldje, zorgend voor de kindjes, het huishouden en niet te vergeten mijn gezondheid.
Gaandeweg ontdekte ik dat ik iets kon, dat ik mooie dingen kon creëren voor 
mijn kindjes, mijn man en mezelf.
Dat gevoel, een gevoel van trots te kunnen zijn op iets dat ik kan, heeft me weer in het leven gezet en daar haal ik sinds kort opnieuw mijn eigenwaarde en levensvreugde uit.
Ik wilde daarom ook graag dat de foto’s dit zouden uitstralen.

Ja hoor, ook ik draai soms eens graag rond met een zwierrokje 🙂
Lieve allemaal, waar worden jullie blij van, wat maakt jullie dagdagelijks gelukkig?
Sta er eens bij stil en smile!
Patronen: Burdasyle 12/14 (top), La Maison Victor 1/16 (Rachel rok)
Stof: Metal glitz (top) en petrolblauwe scuba (rok), beiden Miss Anaïs
Jullie reacties maken me altijd blij!

Couple twinning (for fun)

Rob en ik, wij zijn een team.
Ondertussen zijn we wel 12 jaar samen, 6 jaar getrouwd, bouwden we een huis samen en kregen 2 gezonde kindjes.
Ondanks de watertjes (soms héél diepe) die we al moesten doorzwemmen komen we er sterker uit en gaan we de uitdagingen van het leven samen aan.
Toen ik een dikke twee jaar geleden kennismaakte met de naaimachine zag ik hem al bedenkelijk kijken.
Begrijpelijk, want echt handig of creatief ben/was ik niet.
Dat het zou uitdraaien op een serieuze passie, dat hadden we beiden niet kunnen denken.
Ondertussen is hij enorm trots op de dingen die ik maak en steeds vaker klonk hier de vraag: ‘Wanneer maak je nu eens iets voor mij?’
Iets wat velen onder jullie ongetwijfeld ook al te horen kregen.
Om daar een eind aan te maken kocht ik eindelijk het Billie patroon voor mannen van Zonen09.
Ik las al over de mooie pasvorm en vele opties en werd daarin niet teleurgesteld.
Een eerste testversie werd goedgekeurd maar meneertje wilde nog een diepere V-hals.
Ik paste het patroon een beetje aan en het zat perfect!
Het leek me ook plezant om iets voor mezelf te maken in hetzelfde stofje dus kocht ik een ruime hoeveelheid van deze keitoffe cactusstof en maakte voor mezelf nog een Lora, altijd een topper.
Twinning dus zoals dat heet, meer voor de fun dan om echt zo over straat te lopen hoor 😉
Voor het eerst in 6 jaar (onze trouwfoto’s) gingen we nog eens samen op fotoshoot 🙂
Ik vond hier ergens ook nog de ideale pin voor op zijn borstzakje, beetje wild wild west getint.
Hij houdt wel van die details, mijn man.
Binnenin is het stofje heel zacht en daardoor ook lekker warm.
Niet geschikt voor hetere dagen maar perfect op een dag als vandaag.
Rob poseert trouwens helemaal niet graag voor de foto.
Daar maakten we ooit eens zo erg ruzie over op vakantie met twee andere koppels.
Toen zij gezellig per twee poseerden voor de vakantiekiekjes, wilde hij niet mee op de foto.
Kwaad dat ik toen was, ik begreep niet wat daar zo erg aan was.
Zoveel jaren later lachen we daar nog steeds mee, zo’n drama voor niets.
Automatisch pasten we onszelf aan elkaar aan, ik vraag niet te vaak meer om te poseren en hij doet het dan zonder morren.
Water bij de wijn doen he 😉
Mijn papa was fotograaf van dienst.
Tot nu toe gebruikte ik ook steeds zijn toestel als ik zelf foto’s nam van mijn naaiwerkjes of de kindjes.
Maar deze week kreeg ik dan eindelijk mijn eigen speelgoed, mijn eigen spiegelreflexcamera.
Daar ga ik me nog goed mee vermaken :-).
Aan mijn Lora jurk moest ik heel weinig aanpassen, dat patroon zit als gegoten.
Enkel de lange mouwen kortte ik heel wat in, dat vind ik net dat ietsje pittiger.
Deze week kreeg ik jammer genoeg slecht nieuws over mijn gezondheid.
Al meer dan 10 jaar lang ben ik pijnpatiënte en onderging ook al een hernia operatie aan de rug.
Het ziet ernaar uit dat ik opnieuw geopereerd zal moeten worden.
Gelukkig staan er veel mensen aan mijn zijde om mijn verdriet en pijn mee op te vangen.
Familie, vrienden, mijn kindjes en niet te vergeten, mijn man.
Voor hem is het niet makkelijk om steeds naar mijn verhalen te luisteren en dat doet hij toch maar.
Bedankt lieve schat, laten we samen verder door het leven wandelen!
Patroon Rob: Billie – Zonen09
Patroon Isabel: Lora jurk – La Maison Victor
Stof: Stretchstof met zachte kant binnenin – Miss Anaïs
Groetjes, Isabel