De jurk waarin ik oudejaarsavond wilde vieren hing al een tijdje afgewerkt klaar.
Alleen, ik voelde me er niet goed in, de jurk was amper groot genoeg en knelde helemaal.
Na mijn bevalling van Nova in april verloor ik wel enkele kilo’s maar lang niet allemaal.
Tel daar nog de kilo’s bij die ik aankwam door een aanslepende vruchtbaarheidsbehandeling en je komt uit bij iemand die niet goed meer in haar vel zat.
Ik denk dat het daardoor was dat ik mezelf een beetje verloor in het snoepen, heel veel snoepen zonder maat te kennen, zonder controle.
Maar dan opeens komt het heel hard binnen, Isabel, je hebt jezelf helemaal laten gaan, kop op en doe er iets aan.
Dus ik maakte een afspraak met mezelf:
vanaf 1 december tot en met het eerste kerstfeestje, traditioneel op 24 december, zou ik vasten.
Gewoon om me weer beter en fitter te voelen en eventueel enkele kilootjes kwijt te spelen.
Die vastenperiode hield voor mij het volgende in:
‘s morgens 1 kommetje granola met sinaasappelsap – 4 stukken fruit als tussendoortjes – ‘s middags en ‘s avonds verse soep met toast en eventueel wat magere kaas erbij.
Trouwens, dit was niet de eerste keer dat ik besloot te vasten, 9 jaar geleden hielp het me om 10kg te verliezen, toen liet mijn gezondheid nog toe het te combineren met intensief sporten.
Deze keer verloor ik in die dikke drie weken 7kg en anderhalve kledingmaat!
Zo trots dat ik ben op mezelf want ik zit een stuk beter in mijn vel.
Ja, ik weet het wel, vanaf je terug normaal eet kom je terug bij.
Uit ervaring reken ik op een kilo of twee en da’s best ok.
Maar dan zal ik het buitensporig snoepen ook moeten laten ;-).
Daarbovenop pastte ik nu wél mooi in mijn eindejaarsoutfit, de Eden jurk uit La Maison Victor.
En de riem die ik kocht, kreeg ik nu wel dicht zonder mijn buik helemaal te moeten intrekken 😉
Normaal gezien is de ruguitsnijding nog een stukje dieper en zijn er knoopjes voorzien.
Die liet ik weg en ik verhoogde de uitsnijding.
De stof koos ik uit de prachtige collectie van Galleryfabrics.
Het is een mooie dikkere tricot met gouden accenten, perfect voor de feestdagen.
Neem zeker eens een kijkje in het uitgebreide stoffenaanbod van Ann, ze heeft niet alleen de allermooiste Art Gallery stofjes in haar collectie, ook de stoffen van La Maison Victor, See you at six en veel meer.
De accessoires komen allemaal van Veritas, da’s toch echt de styling hemel he, voor elke outfit vind je wel de gepaste stuks om je outfit te pimpen.
Ik koos deze jurk omdat ze lekker zwierig is en daar hou ik wel van.
Een extraatje, ze is heel simpel om te maken en zit supersnel in elkaar!
Wat ik steeds doe bij dit soort jurken is de zomen met de hand naaien, dat geeft zo’n mooi en net resultaat, daar houdt een controlefreak als ik wel van ;-).
Ook het halsbeleg naaide ik vast met een blinde steek, zo blijft het beleg mooi plat en komt het zeker niet piepen.
Al jarenlang vieren wij oudjaar met een bevriend koppel, zij was mijn beste vriendin op de middelbare school, we trouwden in hetzelfde jaar en ook onze kindjes zijn op 3 weken na even oud.
Ook tussen onze mannen klikt het helemaal, meer hebben wij niet nodig om een topavond te beleven.
Patroon: Eden jurk – La Maison Victor
Stof: blauw/gouden tricot – Galleryfabrics
Accessoires: Veritas
Schoenen: Brantano
Hopelijk beleven jullie ook een fantastisch oudejaar!
Het lijkt nog maar net geleden dat we 2016 als nieuw jaar verwelkomden, een jaar van nieuwe hoop en nieuwe dromen.
En vandaag kunnen we de laatste dagen van dat jaar al op twee handen tellen, 2017 komt eraan.
2017!
Ik kan het bijna niet geloven, waar is de tijd dat we aftelden naar 2000, en vol spanning afwachtten of de Millennium bug voor problemen zou zorgen in het zich al maar meer manifesterende computerlandschap.
18 was ik toen en net gestart aan mijn studies in Leuven.
Een glimlach verschijnt onbewust op mijn gezicht als ik terugdenk aan die mooie tijd.
Maar terug naar 2016, het was het jaar waarin:
*ik 35 kaarsjes mocht uitblazen*
*ook België getroffen werd door een terroristische aanslag*
*we eindelijk ons tweede kindje mochten verwelkomen*
*mijn gezondheid nog verder achteruit ging*
*ik op naaiweekend ging met 19 gelijkgestemde zielen*
*er uit dat weekend leuke vriendschappen ontstonden*
*ik twee keer tante werd*
*we onverwacht afscheid moesten nemen van onze grootmoeder*
*er veel sport op tv was*
*ik een eigen patroon uittekende*
*manlief mijn naaiatelier in orde bracht*
*we fijne avonden met fijne vrienden beleefden*
Bij het einde van het jaar horen ook feestdagen en bij feestdagen horen feestjurken.
De eerste die in het nieuw werd gestoken was Sterre.
Daarvoor haalde ik mijn ‘all time favourite’ jurkenpatroon, Tinny van Straightgrain, uit de kast.
Gewoon omdat je met dat patroontje alles kan doen, en het altijd goed is.
Dat stofje, oh, daar viel ik instant voor toen ik het te koop zag staan bij Something Strange.
Al langer wist ik dat het perfect was voor een feestjurk, het was dus enkel nog wachten tot de juiste gelegenheid zich aandiende.
Opmeten hoefde ik niet te doen, omdat ik de jurk al zo maak maakte weet ik dat Sterre perfect in maatje 7 jaar past.
Verder koos ik voor een zwierige cirkelrok en een peter pan kraagje met gouden paspel.
De jurk werd helemaal gevoerd en om de rok wat meer volume te geven zit er ook nog een laagje tule in.
Meer hoeft dat toch niet te zijn 😉
Bij Veritas vond ik hét perfecte lintje om de jurk helemaal af te maken.
De laatste tijd wil Sterre alleen maar jurkjes dragen, als naaiende mama een droom natuurlijk 🙂
Ze was er dan ook heel blij mee want ja, deze zwiert heel goed!
Jammer genoeg laten de korte dagen niet makkelijk toe om buiten foto’s te maken.
Daarom kreeg mijn naaiatelier niet allen veel kasten om alles in op te bergen, maar ook een kleine amateur thuisstudio.
Hoewel ik veel liever buiten fotografeer, doet dit zijn werk ook wel.
Ik heb wel nog heel veel bij te leren, als iemand zich geroepen voelt om me een basis cursus fotografie te geven?? 🙂
Laatste ronde fotootjes nu, beloofd!
Patroon: Tinny jurk – Straightgrain
Stof: Something Strange
Schoentjes: Zalando
Wij wensen jullie allemaal prettige feestdagen toe en een nieuw jaar, opnieuw vol hoop en dromen!
Nee, ik ging me nooit wagen aan het naaien van rompertjes, of ‘body’kes’ zoals wij hier zeggen.
Zoveel werk voor een mini-kledingstuk waar je baby toch snel uitgroeit.
Of toch niet?
Want toen ik de oproep van Stephanie zag, waarin ze testers zocht voor haar nieuwe rompertjespatroon, stelde ik me enthousiast kandidaat.
Het was haar romper met kraagje waar ik helemaal voor overstag ging.
Superblij was ik met het bericht dat ik mee mocht testen
Ik dook in mijn restjeskast en ontwikkelde een ware verslaving, want veel stof heb je niet nodig voor de kleinste maatjes.
De Herman en Hermien blijkt ook nog eens een enorm veelzijdig rompertjespatroon te zijn met verschillende opties, zowel voor jongens als meisjes.
Ongelofelijk ook hoe snel zo’n romper in elkaar zit, nooit gedacht dat het zo makkelijk zou gaan.
De uitgebreide fotohandleiding gidst je vlotjes door alle stappen, zodat ook beginnende naaisters ermee aan de slag kunnen.
We hadden heel veel plezier tijdens het maken van de fotootjes, grote zus zorgt er steeds weer voor dat kleine zus lacht, zo mooi om te zien.
Ik zei het al, er werd hier een heuse verslaving geboren 😉
En dit zijn ze nog niet eens allemaal, ik naaide in totaal zes nieuwe rompers bij elkaar voor Nova en ze straalt in elke versie.
De pasvorm is werkelijk uitmuntend, mooi aansluitend maar niet te strak, zoals het moet zijn eigenlijk.
Ook zin om een Hermientje te naaien voor je meisje?
Of een Herman voor een flinke jongen?
Het patroontje is verkrijgbaar op de website van Stoffenmie.
Om de release van het patroon te vieren organiseert Stephanie ook een heuse bloghunt met fantastische prijzen, op de blog van Juffrouw Kersjes kan je het prijzenpakket en het volledige reglement bekijken.
DE SPELREGELS
De bedoeling is dat je 11 woorden zoekt op 11 verschillende blogs.
Onderaan dit bericht vind je een link naar én een vraag over een blogbericht van één van
die blogsters.
Klik door naar deze blog en zoek het antwoord!
Deze blogster zal op haar beurt verwijzen naar een andere blog en hier ook een vraag over stellen.
De antwoorden op de vragen bestaan steeds uit 1 woord.
Hou deze woorden goed bij, in volgorde van verschijnen, op een blaadje.
De blogsters zullen hun vraag een nummer geven, zodat je je niet kan
vergissen wat betreft de volgorde.
Via deze link kan je een formuliertje afdrukken waarop je je antwoorden kan bijhouden.
Op maandag 19/12 zal Stefanie op haar blog vertellen wat je met al die woorden moet doen!
Ja, het gebeurt regelmatig dezer dagen, een coup de foudre wanneer ik een nieuw naaipatroontje zie, en zo ging het ook met de Louisa jas van Compagnie M.
Bij het zien van de allereerste fotootjes wist ik het, deze jas moet Sterre hebben voor de winter.
Geduldig wachtte ik de release af en de rest is geschiedenis want ondertussen hangt de jas hier te pronken én werd hij ook al met veel enthousiasme gedragen.
Het stofje dat ik gebruikte is een ‘specialleke’, een folietje als het ware.
Want we trokken met de dames van de naailes naar de Belmode Fashion days in Antwerpen, waar je pareltjes van stof op de kop kan tikken van Belgische modeontwerpers.
De eerste verkoop die we binnenstapten was die van Dries Van Noten.
Het was daar dat vriendin Sofie de gebruikte stof uit de rekken plukte en suggereerde dat deze wel heel mooi was.
En groot gelijk had ze, het was helemaal mijn ding!
Snel koos ik er een prachtige gewatteerde en gesatineerde voering bij en de Louisa jas was geboren, in mijn hoofd dan alvast :-).
Deze week raapte ik voldoende energie bij elkaar om eindelijk in de niet al te goedkope stof te knippen, met een bang hartje, dat wel,
maar ik ben ongelofelijk tevreden van het resultaat.
Het was eventjes zoeken naar de juiste plaatsing van de patroondelen want dit was een paneelstofje en ik wilde zoveel mogelijk van de bloemen verwerken in de jas.
Dat lukte me dus volledig op het achterpand, een deel op de zak vooraan en ik appliqueerde ook 1 van de bloemen op het voorpand voor een extra touch.
Dat was mijn eerste keer en ik vind het best goed gelukt, oef :-).
Het patroon voorziet in verschillende opties om je jas extra speciaal te maken, ik koos resoluut voor de tulpkraag, zo mooi!
Het jurkje in deze blogpost werd gemaakt van een stofje van Mon Depot.
Toen ik mijn bestelling toekreeg, zag ik dat Katelijne wat leuke extraatjes in mijn pakje stak.
Eentje daarvan was deze ‘Diva-pin’, ideaal om de jas wat te pimpen.
De werkbeschrijving had ik echt wel nodig, vooral bij het inzetten van de rits.
Ik deed blindelings wat de handleiding zei, zonder eigenlijk te weten hoe het resultaat er zou uitzien.
De rits zit er op een professionele manier ingewerkt, helemaal fan van deze werkwijze!
Je ziet het al, aan de binnenzijde deed ik nog iets extra.
Ik naaide een stukje stof tegen de voering, zoals je wel eens meer ziet bij winkelgekochte stuks en daar mocht Sterre zelf haar naam opschrijven.
Mijn 5-jarige is net de letters aan het leren dus het leek me superleuk om haar eigen handtekening toe te voegen aan een jas die ik met veel liefde voor haar maakte.
Tijdens het naaien zet ik graag de radio op en liefst ook heel luid zodat ik kan meezingen zonder mezelf te moeten horen, haha!
De jas was bijna af toen er een liedje van Marco Borsato weerklonk, op het eerste gehoor niet mijn favoriete Nederlandse zanger, maar dat liedje, dat greep me gewoonweg naar de keel.
Het liedje bleek ‘Dochters’ te heten en vertelt heel mooi dat hoe groot je dochter(s) ook wordt/worden, in je ogen blijven ze altijd je kleine meid(en).
Meer en meer voel ik dat Sterre echt groot wordt en me minder nodig heeft.
Hoewel ik ongelofelijk trots ben op haar, toch ben ik daar niet helemaal klaar voor, maar de tijd zal me ongetwijfeld leren om haar stilaan los te laten.
Maar goed, terug naar de jas :-).
Typisch voor de Louisa zijn de zakken vooraan, en die werkte ik dan ook af met bijpassende paspel om ze extra in de verf te zetten.
De fotootjes namen we vandaag, in het zalige herfstzonnetje aan het water vlak bij ons thuis.
1 van mijn favoriete plekjes om te vertoeven.
Bereid je alvast voor op nog wat fotospam :-).
Mijn patroonkast is echt een topper rijker!
Binnenkort mag ik ze allemaal mooi ordenen want ja, onze grote zolder wordt mijn eigenste naaikamer, een plekje waar alle stoffen hun plaatsje gaan krijgen, samen met alle boeken, patronen, machines, enz.
Bijna 2,5 jaar geleden pinde ik (op Pinterest) een allerschattigst jurkje, ietwat retrogetint met een klassieke toets.
Het was instant liefde op het eerste gezicht en niet alleen bij mij, het is de meest gepinde pin van mijn prikbord.
Bij het verderklikken kwam ik op een site waar je de jurk kon kopen, alleen, ze was niet meer verkrijgbaar.
Omdat ik ze niet kon vergeten, besloot ik het patroon zelf te tekenen voor mijn oudste dochtertje.
Vorige september trokken we voor 2 weken met vakantie naar de Provence, ik geladen met naaimachine, stoffen en benodigdheden want ik zou eraan beginnen, daar, lekker in het zonnetje.
Het ging allemaal heel vlotjes want snel zat de jurk in elkaar en konden we mooie foto’s maken in de prachtige tuin van het vakantiedomein.
Jammer genoeg sloeg na 1 week vakantie ook noodlot toe, onze allerliefste grootmoeder kreeg een herseninfarct dat ze niet zou overleven.
In allerijl vertrokken we naar huis om afscheid te nemen van die sterke, lieve dame die nog vol in het leven stond, vele reizen maakte en ons wekelijks sms-te om de polsen naar onze gang van zaken.
Hoewel het op mijn leeftijd niet vreemd is afscheid te moeten nemen van je grootouders, heeft haar overlijden me heel diep geraakt en ben ik nog steeds in rouw.
Ze was ook zo trots op me, en op alle naaiwerkjes die ik haar liet zien.
Niet in het minst omdat ze dat zelf nooit graag gedaan had, omdat het niet in haar vingers zat.
Om die reden ging ik met mezelf de uitdaging aan om de jurk verder uit te tekenen in verschillende maten en ze met heel veel liefde te vernoemen naar haar, naar moemoe, naar Irene.
Zo gezegd, zo gedaan, de eerste maat die ik uittekende was maatje 4 jaar, speciaal voor Suze, het dochtertje van Marie-Paule, (naai)vriendin, blogster en voorbeeld.
Bij me thuis kwam ze het resultaat laten zien en maakte me ook nog eens wegwijs in de wereld van Illustrator, waarin je patronen kan tekenen en aanpassen.
Dankjewel lieve Marie-Paule!
Zij gaf me een Go en nu staan we hier.
Bij het testen viel vele dames op dat het patroon nogal ruim zat en zij stelden voor om er een longsleeve of bloesje onder te dragen voor de winter.
Dat was gewoon een perfecte invalshoek en ik volgde de dames daarin.
Het patroon werd nog een klein beetje versmald maar de ruimte om er comfortabel iets onder te kunnen dragen werd behouden.
Uiteraard kan het ook zo gedragen worden met een vestje erover.
Voor de allereerste definitieve versie er kwam, ging ik aan de slag met een overhemd van papa, eentje van 25 jaar oud maar in perfecte staat.
Op dit exemplaar kwam geen knopenpad te staan, het was mooi in zijn eenvoud 😉
Genoeg fotospam van mijnentwege nu, ik toon nog graag deze prachtjurkjes van dames die me hielpen testen.
Voor onze kids hebben we talloze rompertjes (body’s) van Zeeman in huis.
Ons kleinste meisjes draagt ze nog steeds, we zijn dan ook grote fan van de prijs/kwaliteit verhouding.
Omdat het soms ook wel wat meer mag zijn, besloot ik er een keertje jurkjes van te maken.
Dat is niets nieuws,even zoeken op pinterest kan je dan ook heel wat ideetjes geven.
Hier geef ik er echter mijn eigen twist aan en vertel je graag hoe ik dat deed.
Onderaan dit bericht vind je dan ook de link naar de tutorial.
Zodus kocht ik enkele rompers en een ledikantlakentje bij Zeeman, het lakentje zal gebruikt worden als rok aan het jurkje.
Alvorens ik alles in elkaar naaide, probeerde ik alvast mijn nieuwe speelgoed uit, enkele stempels en textielverf waarmee je simpele kledingstukken een eigen look kan geven.
Als mama nog eens buiten mag, dan toch liefst in een nieuwe outfit, nietwaar :-).
Met andere woorden, het werd dringend tijd om de eigen kleerkast nog eens aan te vullen.
Ik beloofde mezelf namelijk dat ik deze winter zou proberen (bijna) al mijn kledingstukken zelf te maken en buiten wat nieuwe jeansbroeken gerekend, lukt het voorlopig aardig.
Bij een bezoekje aan Ann van Galleryfabrics kreeg ik een kleine glimp te zien van enkele nieuwe stoffen in haar aanbod.
Eentje daarvan was een prachtige donkerblauwe plissé stof, nu trouwens terug te vinden in de nieuwe editie van La Maison Victor.
Instant ging ik door de knieën en bestelde.
Omdat eentje eigenlijk geentje is, vroeg ik Ann om een bijpassende stof voor te stellen zodat ik meteen een hele outfit bij elkaar kon naaien.
En of ze geslaagd is in haar missie!
Van de plisséstof maakte ik een eenvoudige a-lijn rok aan gouden glitterelastiek.
Voor het bovenstuk koos ik een model uit de nieuwe La Maison Victor, de Stella top, snel en makkelijk!
Het bewijs dat een outfit voor jezelf naaien helemaal niet moeilijk hoeft te zijn met ingewikkelde patronen en pasvormen.
Pas op, die staan ook nog op mijn to-do lijstje maar daar ga ik eerst nog even wat meer lessen voor volgen ;-).
Eerst wilde ik een voering voorzien in de rok, uit vrees dat de stof te doorschijnend zou zijn.
Echter, na het zien van een aflevering Jani, waar toevallig een gelijkaardige rok aan bod kwam zonder onderrok, liet ik de voering weg.
Leve Jani 😉
Lekker feestelijk die top, er liggen nog enkele geknipte exemplaren klaar en met de plooitjes valt nog uitgebreid te experimenteren.
Verder combineerde ik met mijn gouden schoentjes (waar ik zooo verliefd op ben) en donkerblauwe beenwarmers.
Zo wordt het geheel niet te gekleed, helemaal mijn stijl.
Vorig weekend werd de outfit al 2 keer uit de kast gehaald, helemaal fan van deze prachtstofjes ;-).
Als ze zelf de stof mag kiezen, dan kiest ze resoluut voor herkenbare prints.
Dat kan gaan van Frozen stofjes, over Paw Patrol tot Disney figuurtjes.
Deze keer werd het koningsblauw katoentje met print van Minnie Mouse, door Sterre meteen gespot toen ik haar meenam naar Veritas.
Even twijfelde ik nog, het is nu niet meteen spotgoedkoop, maar ik gaf haar toch haar zin.
In 99% van de projecten mag ik zelf nog beslissen, dus op dat vlak geen klagen hier.
Ook als het gaat over het uitkiezen van de dagelijkse outfits laat Sterre mij nog aan het roer staan.
Buiten het feit dat ze steeds haar voorkeur uitdrukt voor jurkjes en rokjes, in plaats van broeken, is ze helemaal niet kieskeurig.
Daar zal ik maar van profiteren want ik hoor hier en daar wel andere verhalen :-).
Maar ik dwaal af, we kochten dus de Minnie Mouse en bij het voorstrijken van de stof werd me snel duidelijk dat ik er een a-lijn jurk van moest maken om de print mooi te laten uitkomen.
Een bloesje was ook nog een optie maar, zoals ik al vertelde, Sterre draagt graag jurkjes.
Zo’n a-lijntje, ik maak dat wel graag, het zit ook zo snel in elkaar 🙂
Toen mijn meisje haar jurkje te zien kreeg, was haar gezichtje echt goud waard, zo blij dat ze was!
Daar wordt mijn hart toch elke keer warm van en geeft me elke keer weer zin in een nieuw naaiproject.
De kleuren van de stof zijn heel fris en helder, dat maakt het een makkelijk te combineren kledingstukje.
Hier ging ik voor een bijpassend rood vestje, kniekousjes en nette schoentjes.
Voor de foto’s namen we onze toevlucht tot de zolder.
Die wordt binnenkort ingericht als naaiatelier/fotostudio.
Voorlopig wordt hier duchtig genaaid in de keuken maar het begint hier stilaan de spuigaten uit te lopen qua machines, benodigdheden en stoffen.
Herkenbaar?
Daarom wordt het dringend tijd om alles naar boven te verhuizen, zodat de rust kan terugkeren in onze leefkeuken :-).
Hoewel ik in eerste instantie geen fan was van de keuze van de dochter, kan ik die nu alleen maar toejuichen want ik ben best blij met deze outfit.
Die Candy jurk van La Maison Victor, da’s ondertussen een echte klassieker geworden in het naailandschap van de laatste jaren.
Ook ik kon enkele maanden geleden niet weerstaan aan de drang om het patroontje toe te voegen aan mijn reeds uitgebreide collectie.
Mijn eerste Candy avontuur kan je hier nog eens nalezen.
Nadien volgden nog verschillende jurkjes die de blog niet haalden.
Hoewel het eigenlijk bedoeld is als lente/zomerjurkje kan je het heel makkelijk aanpassen naar een herft/winterversie, zo kan je het patroon het hele jaar door bovenop je stapel laten liggen en blijven variëren.
Eindelijk vond ik de tijd en de energie om te starten.
De eerste winterversie kreeg lange mouwtjes, lekker warm en er hoeft geen vestje meer overheen.
Ik vond nog een leuke strijkapplicatie van Veritas in de kast, ideaal om deze Candy op te fleuren.
Kleine pareltjes aan het striklint maken dit jurkje helemaal af.
Stof: blauwgroene punta di roma / glittersweat mouwen (Veritas)
Ik was echter nog niet klaar met winterklaar maken van de Candy.
Buiten de lange mouwtjes, koos ik bij de volgende versie ook voor een kap, lekker casual.
Ook dat was geen moeilijk ingreep, eventjes zoeken op Pinterest en je krijgt verschillende werkwijzes om een kap aan een kledingstuk toe te voegen.
Roept de naam Skippy bij jullie ook een zalig gevoel van nostalgie op?
Of horen jullie het eerder in Keulen donderen?
Skippy is een jeugdserie over een avontuurlijk kangoeroe, een programma dat werd uitgezonden in mijn kinderjaren maar eigenlijk al veel ouder is.
Marie-Paule kon dan ook geen meer toepasselijke naam geven aan haar eerste naaipatroon, een leuk rokje met een kangoeroezak op het voorpand.
Toen ik de naam zag verschijnen, verscheen er dan ook een spontane glimlach op mijn gezicht, terugdenkend aan de veel minder gecompliceerde kinderprogramma’s die ‘in onze tijd’ op tv kwamen in vergelijking met de dag van vandaag.
Met heel veel plezier nam ik deel aan de patroontest, hoewel er van mijn kant niet al teveel opmerkingen gegeven werden.
Ik volgde mooi de maattabel, knipte en naaide maatje 6 jaar voor mijn flinke 5 jarige en het zat al zo goed als gegoten.
Na de testversies volgde dan snel het finale patroon waar ik met heel veel enthousiasme nogmaals mee aan de slag ging.
Je kan trouwens kiezen tussen 2 opties, een versie met opgenaaide kangoeroezak of een versie met verborgen zak, allebei even leuk.
Marie-Paule, je hebt dat geweldig gedaan, dankjewel om je patroon gratis met ons te delen!
Omdat je voor dit rokje weinig stof nodig hebt, dook ik in mijn overvolle restjeskast en koos voor de versie met kangoeroezak een muisgrijze poezentricot als hoofdstof en zwart/wit gestreepte boordstof als zak.
Ondanks dat ik mezelf niet in 1 of andere stijlcategorie kan gieten, weet ik wel dat ik van kleur hou.
Het noodzakelijke streepje daarvan voegde ik toe met een knalblauwe cardigan en bijpassend koordje in de tailleband.
Kniekousjes en boots maken deze look helemaal af ;-).
Voor de versie met verborgen zak was de stof snel gekozen.
Ik kreeg een hele tijd geleden van Miss Anaïs een mooi paneeltje van Finch Fabrics, ideaal om te verwerken in het voorpand!
Dankzij de mooie herfstkleuren in het paneel was het ook makkelijk een bijpassende stof te vinden voor het achterpand.
Ik koos een okergele punta di roma voor wat stevigheid.
Oh ja, tricot projectjes omzomen doe ik trouwens steevast met de overlock.
Zoals ik bij de patroontest al vertelde, mijn naaimachine én bijhorende tweelingnaald zijn geen dikke vrienden van tricot, ik zal dus enkel in hoge nood gebruik maken van de tweelingnaald.
Ook zin om nog makkelijker tricot om te zomen?
Neem eens een kijkje bij de overlockles op de blog van Emma en Mona, een aanrader!
Sterre was heel erg blij met haar nieuwe rokjes, misschien omdat ik, geheel toevallig, twee keer koos voor stoffen met dieren.
We hadden ook deze keer veel plezier in het bos, fotootjes nemen tijdens een kleine boswandeling blijkt hier een winnende combinatie (let vooral ook op de stok in haar handjes, die wilde ze niet achterlaten!)
Als je al eens iets las op mijn blog, weet je misschien dat ik hou van afgewerkte looks.
Want ik kan natuurlijk wel een rokje naaien, maar als er dan niets passends in de kast komt, is de kans dat het rokje er terug uitkomt heel erg klein.
Daarom naaide ik een snelklaar sweater, passend op het berenpaneel, en voila, draagklaar die handel ;-).
Voor de mouwboordjes, het halsdetail en de tailleboord gebruikte ik gewoon de verkeerde kant van de stof, bijpassende kleur gegarandeerd op deze manier.
Zin gekregen om ook zo’n kei leuke rokjes te naaien?
Dat kan!
Marie-Paule biedt het patroon van de Skippy skirt (maat 2 tot en met 12 jaar) helemaal gratis aan op haar blog, So Popo Sew, die zowiezo een bezoekje waard is.
Elk jaar trekken we in september naar de heerlijke Provence en elke keer beleven we een pracht van een week, en dit jaar zelfs 2 weken.
Vakantie voor mij is een beetje rusten, een beetje rondrijden, een beetje wijnproeven, een beetje zwemmen.. allemaal beetjes die samen een perfect geheel vormen.
Een beetje naaien, dat is een primeur in de Provence, want ja, dit jaar moest mijn naaimachine de lange autoreis doorstaan om 1100km verderop weer uitgepakt te worden.
Verslaafd zeg je?
Klopt hoor, maar ik word er ook gewoon gelukkig van, al moest ik manlief en de andere familieleden beloven dat het binnen te perken zou blijven.
Dat kon ik makkelijk beloven, familie staat altijd op nummer 1 en
extra tijdens deze hete vakantiedagen.
Het allereerste stuk ‘made in France’, in plaats van made in Belgium,
Ik hou zo van de patroontjes van An, zij heeft het geweldige talent om alle stappen kristalhelder uit te leggen in haar werkbeschrijvingen, wat ze toegankelijk maakt van beginnend tot gevorderd naaister.
Ok, toegegeven, het is een vreemde combinatie, een dikke winterjas maken bij temperaturen tot 35° maar onze herfst/winter zal zich vroeg of laat toch aankondigen en dan zijn we voorbereid :-).
Ik koos voor Sterre’s jasje niet voor de voorziene wol of wolmix maar wel voor een speciale mantelstof van Maan, gekocht bij MonDepot (jammer genoeg uitverkocht).
Ik doe het nu eenmaal graag een beetje anders ;-).
Deze stof is waterbestendig en aan de binnenzijde zit een laagje lekker warme borg, die samen met de tussenvoering uit wattine zorgt voor een heerlijk warme jas.
Die hebben we nodig want Sterre rijdt met de fiets naar school, ook als het heel koud is of regent, ook de ruime kap komt dus zeker van pas.
Zoals alle patronen van Straightgrain, zijn hier ook weer veel opties voorzien, wat het fijn maakt om te kunnen variëren.
Je kan kiezen voor een kap of staande kraag, voorpand met decoratieve naden, mouwflapje, schouderflapjes, zakflapjes of opgestikte zakjes.
Deze stof was niet echt geschikt voor de versie met decoratieve naden dus ik koos voor het vereenvoudigde voorpand, de kap en de schouderflapjes.
Opgestikte zakjes, ik heb er een haat/liefde verhouding mee.
Soms lukt het me om ze perfect op te stikken, even vaak lukt het me niet.
Omdat ik koos voor een stof die niet echt te strijken valt, moest ik me tevreden stellen met een piepende voering bij de zakjes.
Gelukkig was mijn testpubliek hier wel enthousiast waardoor ik mijn drang om ze weg te halen onderdrukte en het als een leuk accent ging zien :-).
Oordeelt u zelf maar:
Het domein dat we hier elk jaar huren is gewoonweg de ideale setting voor het nemen van foto’s.
Ik beperkte het wel tot een 15-tal minuutjes want het was véél te warm :-).
Gelukkig had Sterre er best wel zin in.
Ik vroeg mijn mama om me te helpen met het samenstellen van een mooi herfsttafereeltje dat bij de jas zou passen.
Een vraag recht in haar kaart, want mijn mama is creatief en heeft echt oog voor detail.
Voor ik het wist lag daar een pracht van en compositie die ik absoluut in dit bericht wou opnemen.
Dankjewel lieve mama!
En mama’s helpende handen mogen toch ook niet ontbreken!
Hier kan je trouwens het patroon van dit jasje vinden.
Dat ik grote liefhebber ben van de Straightgrain patronen zal wel blijken uit dit schrijfsel, neem dus zeker eens een kijkje bij An in de shop en ontdek haar andere beauties :-).
Ten slotte wil ik jullie zeker aanraden eens een kijkje gaan nemen op onderstaande blogs de volgende dagen, laat je inspireren door hun mooie Berlin coats.
En niet alleen op haar, maar ook op haar grote zus.
Wat is dat toch een overweldigend gevoel, dat mama zijn, ik ben er helemaal van ondersteboven.
Toen ik zwanger was van Nova, nog niet zolang geleden dus, was ik bang.
Bang dat ik ons nieuwe kleintje nooit zo graag zou kunnen zien als de grote zus.
Want grote zus, die zagen we al 5 jaar lang elke dag liever en liever.
In veel gesprekken met andere mama’s kwam naar voren dat ik niet de enige was met die angst, da’s blijkbaar ook iets eigen aan mama’s.
Gelukkig bleek het een ongegronde angst, want man, wat zie ik dat kleintje graag!
Het werd dringend tijd om haar nog eens een nieuwe outfit aan te meten, eentje helemaal mamamade.
Bij haar geboorte kreeg ik van Galleryfabrics het allerschattigste Art Gallery tricootje, perfect voor mijn naaiplannen en ik gebruikte het op tot de laatste centimeter.
De volledige meter ging op aan een wikkeljurkje, een broekje, een slabbetje en een knuffelkonijntje.
Ik, die een paar weken geleden nog zei: ‘nooit ga ik zelf knuffels maken’, moest al snel op mijn woorden terugkomen.
Voor ik eraan begon zocht en vond ik de nodige inspiratie op Pinterest, het gratis patroon van het konijntje kan je hier terugvinden.
De patroontjes van het wikkeljurkje en het broekje komen uit het naaimagazine van Veritas.
Ik werd al aangenaam verrast door hun patronen voor volwassenen, qua draagcomfort en pasvorm, maar nu ook door de baby-editie.
Voor Nova maakte ik alvast maatje 68, nog een beetje ruim maar dat maakt het ook comfortabel om te dragen.
Het haarbandje kreeg ik trouwens kado van mijn geweldige kapster, eentje met heel goeie smaak :-).
Nova is een heel vrolijke baby die (bijna) altijd en naar iedereen lacht.
Het was dus ook geen probleem om haar als modelletje in te schakelen, hoewel ze bij het zien van dat grote toestel toch een verwonderde blik had ;-).
Bij het broekje en het knuffeltje combineerde ik met een zachte fleece stof om het geheel wat te breken en het knuffeltje kan dat goed gebruiken want alles moet in het mondje tegenwoordig.
Ik ontdekte gisteren dat Nova al een eerste tandje krijgt, zo snel!
Je kan zo van die projecten hebben waar je veel voldoening uit haalt, dit was zo eentje voor mij want alles lukte zoals ik het graag wilde, en dat is zeker niet altijd zo, mislukkingen horen er nu eenmaal bij :-).